Generał  Kazimierz  Tański

 

  

       

  

   "Nie dość męstwa albo ran
    na ciele,
    Bo świętość sprawy czyni
    bohatera".
                        L. Kondratowicz

 

 

 

 

                                                                                      

                Kazimierz Tański urodził się 4 marca 1774 roku we wsi Dąbrówka Połajewska w dawnym województwie Brzesko-Kujawskim, powiecie Kowalskim. Jego rodzicami byli Andrzej i Konstancja z domu Koniecka. Nadano mu imiona Kazimierz Aleksander.


                Uczył się w   Kolegium Księży Pijarów w Radziejowie.   Po ukończeniu szkoły   w  wieku czternastu  lat  wstąpił  na  ochotnika  do  wojska polskiego,
w szeregi Brygady 2-ej Kawalerii Narodowej w 19-ej chorągwi pod dowództwem  kasztelana Kujawskiego. Brał udział w wojnie o obronę konstytucji 3 maja w roku 1792 oraz powstaniu kościuszkowskim w 1794 roku. Na wieść, że we Włoszech formowane są legiony przez J. H. Dąbrowskiego przedostał się do Mediolanu. Wstąpił do legii w stopniu podporucznika. Jako porucznik przeniesiony został do pułku jazdy tej legii, było to w sierpniu 1802roku. Dwa lata później otrzymał stopień kapitana.  W bitwie pod Castel-Franco został ranny - listopad 1805 roku.  Brał udział w kampanii przeciwko Prusom w latach 1806
i 1807. Za   męstwo  i odwagę  w bitwie  pod  Glatz 15  kwietnia 1807 roku,  w maju 1808 roku   odznaczony  został   kawalerskim znakiem Legii Honorowej.

               Po otrzymaniu urlopu od samego cesarza Napoleona wyruszył do Petersburga w sprawach rodzinnych. Podczas powrotu z Rosji poseł francuski przy carze Aleksandrze powierzył mu depesze do wręczenia osobistego Napoleonowi. Cesarz Napoleon zadowolony z otrzymanych wieści mianował kapitana Tańskiego na adiutanta przy sztabie armii włoskiej. W bitwie pod Wagrom Tański ponownie został ranny. W nowo utworzonym  pułku Legii Nadwiślańskiej otrzymał stopień majora i dowodził tym pułkiem legii po odejściu generała Bronikowskiego. W marcu 18410 roku wyruszył do Hiszpanii. W bitwie pod Benevente zostaje poważnie ranny w nogę. Po złożonej dymisji jako dowódcy pułku wyruszył do Paryża, a później do Polski.                     

                                                                                                           
            W   kwietniu 1811 r. Książę Józef Poniatowski powołał go na dowódcę 11-go Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. Po otrzymaniu pozwolenia od ministra Wielhorskiego zostaje Tański grosmajorem w 3-im Pułku Ułanów Nadwiślańskich. Razem ze szwadronami w listopadzie  dostał się do niewoli na Węgrzech. W maju 1814r. udał się do Paryża, a następnie  do przywróconego  Królestwa Polskiego. Tam został dowódcą 3-ego Pułku Liniowej Piechoty.

              10 lipca 1816 r. poślubił Justynę Konińską w Przedborzu. 18 stycznia 1818r. złożył prośbę o dymisję. W stopniu generała brygady, z pozwoleniem noszenia munduru i stałą pensją opuścił armię. W Piórkowie 5 października 1823 r. urodził mu się syn Karol.

              W styczniu 1829 roku odkupił od Dezyderego Chłapowskiego miasto Chmielnik wraz z przyległościami: Łagiewniki, Przededworze i Jasień. Pod zarządem generała Tańskiego dobra chmielnickie przeżywały rozkwit. Dzięki staraniom Tańskiego Komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych i Duchownych w Warszawie przywrócić w mieście jeden dzień targowy w dni czwartkowe. 

             Kazimierz Tański 14 września 1844r. wystąpił z inicjatywą do biskupa krakowskiego, aby ten u papieża wystarał się o nadanie dnia odpustowego dla parafii Chmielnik. Papież Grzegorz XVI wydał bullę nadającą odpust w uroczystości Przemienienia Pańskiego obchodzony w każdego roku 6 sierpnia 1845r. Ufundował ołtarz Przemienienia Pańskiego. Przyczynił się do wybudowania dwóch studni miejskich w roku oraz do gospodarczego rozwoju miasta.

             W dniu 7 marca 1853r. w wieku 78 lat zmarł w Łagiewnikach. Został pochowany w podziemiach kościoła w Chmielniku, a następnie przeniesiony na cmentarz parafialny.

              Kazimierz Tański w nagrodę za zasługi został odznaczony: krzyżami kawalerskimi Orderu Wojskowego Polskiego, Orderem św. Anny 2 klasy, Urzędnika Legii Honorowej oraz Znakiem Honorowym Nieskazitelnej Służby.